Gulasjsuppe

Etter forespørsel frå Hanna, har eg (endeleg) funne eit smutthol imellom jobb og sånn til å legge ut oppskrift på den absolutt beste suppa eg veit om. Eg skal sjå om eg hugsar an, just roll with it:
Ingredienser
Eit par poteter (så glad som eg er i terningpotet brukar eg rundt tre stykk)
Ein tomatpurè
To små vanlege kvite, naive løkar (eller ein diger faen)
Tre pølser (ikkje wiener!)
Vatn. Sjølvsagt. Rundt 2 dl.
Smak til med grønsaker. Fnis. Eit godt tips er purre, gulrot og ellers alt du likar i grønsakssuppa.

Slik gjer du
Ta rundt 150 gr. smør (Melange eller sånn, ja) og surr saman med løken i ei mellomstor gryte. Løken skal bli gyllenbrun, i alle fall sa læraren min i heimkunnskap det, men trassig som eg var “likte eg han ikkje slik”. Uansett… Så tar du oppi tomatpurèen og vatnet, og lar dette koke. Rør av og til, og imens kan du kutte opp pølser, poteter og alt det der. Hiv det oppi når røra kokar, og la koke rundt ti minutt. Vanlegvis treng den ikkje lenger, fordi grønsakene og det som treng tid til å kokast igjennom er hakka i terningar.

Vips, så har du suppe. Og den kan du setje i kjøleskapet etter du har spist deg mett, så har du middag i morgon og! Det er forresten ein fordel å varme han, og, då.

Eg har klart å svi Mr. Lee, gløyme både hveteboller, skuleboller og anna og latt dei steike for lenge og å fucke totalt opp ein Grandis, men dette klarte eg. Så kos dykk.
Åh, forresten! Så matprat som eg er idag, legg eg ut eit bilete. Sidan eg ikkje torde ta bilete av mi eiga suppe.